წიგნი ნესტან-დარეჯანისა საყვარელსა თანა

LETTER OF NESTAN-DAREJAN WRITTEN TO HER BELOVED

მონა მოვიდა, მიამბო ამბავი მან მართალია:
თქვენსა ამბავსა იკითხავს აჯიღოსანი ქალია.
მაშინვე ვიცან, ავიჭერ, ჩქარ-ჩქარად გულ-გამკრთალია;
მოვიდა, ვნახე ასმათი ჩემ თანა მომავალია.

მე ვისთვის ვკვდები, მეამა ასმათის ნახვა მე მისად.
აღარ მივუშვი, ვაკოცე, ქმნადღა თაყვანის-ცემისად;
ხელი მოვჰკიდე, დავისვი ახლოს ტახტისა ჩემისად,
ვჰკითხე, თუ: “ნეტარ, მისრულა მორჩი ალვისა ხე მისად?

მიამბე მისი ამბავი, სხვად ნურას მეუბნებია!”
მითხრა, თუ: “გკადრებ მართალსა, აწ ჩემგან არ-სათნებია,
დღეს ერთმანერთი გინახავს და ტურფად მოგწონებია,
აწ კვლაცა ცნობა ამბვისა მას ჩემგან უბრძანებია”.

წიგნი მომართვა, ჩავხედენ, პირისა თემთა მთენისა.
ეწერა: “ვნახე სიტურფე წყალ-ჯავარისა შენისა.
ომ-გარდახდილი ჰშვენოდი, შენატევები ცხენისა,
არ-ავი მიმიჩს მიზეზი ჩემისა ცრემლთა დენისა.

ღმერთმან თუ მცა ენა ჩემი ქებად შენდა უშენოსა,
შენთვის მკვდარი აღარ ვიტყვი, მაშა მომკლავ უშენოსა;
მზემან ლომსა ვარდ-გიშერი ბაღჩას ბაღად უშენოსა;
შენმან მზემან, თავი ჩემი არვის ჰმართებს უშენოსა!

თუცა მიგდის ღვარი ცრემლთა, მაგრა ცუდად არ იდენო,
ამას იქით ნუღარ იდენ, ჭირსა თავი არიდენო;
შენნი მჭვრეტნი ჩემთა მჭვრეტთა აგინებენ, არ იდენო;
რომე წეღან მოგეხვივნეს, იგი ჩემთვის არიდენო.

იგი მე მომცენ რიდენი, რომელნი წეღან გშვენოდეს,
რა მნახო, შენცა გეამოს, შენეულითა მშვენოდეს;
ესე სამკლავე შეიბი, თუ ჩემი გა-ღა-გვლენოდეს,
ერთი ასეთი ცოცხალსა სხვა ღამე არ გაგთენოდეს”.

“One of my slaves now entered and bowed in obeisance before me.
“A lady in veils’, he said, ‘has come, my lord, with a message’.
Hastily I rose to receive her and my heart beat fiercely within me.
And to my joy I beheld Asmat enter my chamber.

“I was delighted to see her for the sake of her whom I worshipped.
I stopped her from doing me homage,I warmly kissed and embraced her.
Taking her hand I made her sit by my side on the sofa;
Then with a trembling heart I eagerly asked for the tidings.

“I was anxious to know all of that cypress -formed maiden.
I shall not flatter’, said Asmat, ‘but speak to you frankly and truly.
Today you saw one another and spoke of your love with your glances.
I come with a message from her who is also longing to see you.’

“Asmat gave me her letter which glowed like the light of her features.
She wrote to me: ‘I have seen the gem-like glow of your radiance.
Never has hero returning from battle surpassed you In beauty.
You are surely deserving my love and the tears I am shedding.

“‘Can I refrain from praising your blessed arm and your beauty?
Only with you can I speak, only with you do I live;
Your sun has a garden of roses and jet as a bower for the lion.
I am yours only, my dear one, I swear by your life and by Heaven

“’The streams of tears you have shed for me have not flowed in vain.
From now on weep no more, put away all tears and sorrows,
Those who gaze upon you curse the eyes that behold me.
Cover me, love, with the veil which but now was bound about you.

“’Give me the veils that adorn you, the mantle you brought from the battle.
You will be pleased to behold me attired in the veil that adorned you.
Bind on your arm this bracelet as mark of eternal devotion.
As long as you live you shall never know such a night of gladness'”.