წიგნი ავთანდილისა ფრიდონს თანა

AVTANDIL’S LETTER TO PRIDON

დაწერა: “ფრიდონ მაღალო, სვე-სრულო მეფეთ-მეფეო,
ლომისა მსგავსო ძალ-გულად, მზეო შუქ-მოიეფეო,
მოვლენილო და მორჭმულო, მტერთა სისხლისა მჩქეფეო,
უმცროსმან ძმამან შორი-შორ სალამი დავიყეფეო!

ჭირნი ვნახენ და მო-ცა-მხვდა ნაცვალი ჭირ-ნახულისა,
კარგა მოხდომა საქმისა ჩემისა გაზრახულისა;
მიცნია მართლად ამბავი პირისა მზედ სახულისა,
დამარჩენელი ლომისა მის, ქვესკნელს დამარხულისა.

იგი მზე ქაჯთა მეფესა ჰყავს, ქაჯეთს პატიმარია.
მუნ მისლვა მიჩანს თამაშად, თუცა გზა საომარია.
ნარგისთათ წვიმა ბროლისა წვიმს, ვარდი ნაწვიმარია,
ჯერთ ქალსა ქაჯნი არ ახლვან, მაგრა სპა უამარია.

გულ-მხიარული ვიხარებ, ამად არ ცრემლი მმილდების,
სადაცა შენ და შენი ძმა ხართ, ძნელი გაადვილდების;
რაცა მოგინდეს, უცილოდ იქმთ, იგი არ აგცილდების,
არ თურე კაცმან დაგიდგნას, ვეჭვ, კლდეცა გაგილბილდების.

აწ შემინდევ, ვერა გნახე, შორს ამისთვის წაგიარე,
გზა-გზა ყოვნად აღარა მცალს, პატიმრად-ა იგი მთვარე;
ადრე მოვალთ მხიარულნი, ჩვენი ნახვა გაიხარე,
ამის მეტი რაღა გკადრო, ძმასა ძმურად მოეხმარე.

ამა მონათა ჩემ ზედა გარდაუხდელი გულია:
ამოდ მმსახურეს, თქვენი-მცა გული ამათთვის სრულია!
ქება რად უნდა მას, ვინცა თქვენ თანა ხან-დაზმულია?
მსგავსი ყველაი მსგავსსა შობს, ესე ბრძენთაგან თქმულია”.

ესე უსტარი დაწერა, შეკრა და წა-ცა-ხვია მან,
მისცა ფრიდონის მონათა ვარდმან და ვითა იამან;
შესთვალა ზეპირ, რაცა ხმდა სრულად, მართ ვითა ჰგია, მან,
მათ მარგალიტი უჩვენის ძოწისა კარმან ღიამან.

Avtandil wrote to Pridon: “O illustrious, all-powerful sovereign!
You are a sun shedding rays, a lion of lions in courage,
Mighty and feared by the foe, an invincible monarch of monarchs.
Pridon, I send from afar my love and brotherly greetings.

“Heaven has given me good for the troubles and evils I suffered.
God has sustained and helped me attain all I wanted and longed for,
For I have learned that the Kajis have captured the sun-faced maiden.
The lion will revive though a mountain of earth lies upon him.

“She is held captive by Gulardukht, sovereign queen of the Kajis.
Though the fierce Kajis are gone yet countless hosts guard the maiden.
A crystal shower falls from the narcissus pool.
There I will joyfully go though a furious strife is before me.

“Since I rejoice my tears will no longer flow down in channels.
The fiercest of foes will be broken where you and your brother appear.
All we determine and wish will surely be done and fulfilled.
None can withstand you in battle, a rock will crumble before you.

“You will forgive me, I hope, for not coming to you, my brother.
I have no leisure to stay for the radiant moon is in peril.
But soon we shall come together and then, we shall all be happy,
For we will conquer the foe thus fulfilling our pledges of friendship.

“How can I ever reward your slaves for the service they did me?
They bore my sorrows with me, faithfully shared my afflictions.
Praise is not needed to him who is ruled by you and your wisdom.
Every like gives birth to its like – this is the saying of sages”.

Thus did the sun-faced Avtandfl write to Pridon, his brother.
Sealing the letter, he rose and gave it to Nuradin’s servants,
Told them to give their king an account of all their adventures.
Lightning-like pearls appeared as the door of the coral was opened.