წიგნი ფატმანისა ნესტან-დარეჯანს თანა

LETTER WRITTEN BY PATMAN TO NESTAN-DAREJAN

ფატმან სწერს: “აჰა, მნათობო, სოფლისა მზეო ზენაო,
შენთა შორს-მყოფთა ყოველთა დამწველო, ამაზრზენაო,
სიტყვა-მჭევრო და წყლიანო, ტურფაო, ლამაზ-ენაო,
ბროლო და ლალო – ოროვე კვლა ერთგან შენათხზენაო!

თუცა თუ შენი ამბავი შენ არა მომასმენიე,
მე ეგრეცა ვცან მართალი, მით გულსა მოვალხენიე;
შენთვის ხელ-ქმნილსა ტარიელს ამბვითა, მო, ალხენიე,
ორნივე მიჰხვდეთ წადილსა, იგი ვარდობდეს, შენ იე.

მოსრულა შენად საძებრად მისი ძმად-შეფიცებული,
ავთანდილ, მოყმე არაბი, არაბეთს შიგან ქებული,
სპასპეტი როსტან მეფისა, ვერვისგან დაწუნებული;
შენ სწერდი შენსა ამბავსა, ლაღი, ბრძნად გაგონებული.

ჩვენ ამისთვის ესე მონა გამოვგზავნეთ თქვენსა წინა,
ვცნათ ამბავი ქაჯეთისა, მოსრულანცა ქაჯნი შინა?
მანდაურთა მეომართა ანგარიში წვრილად გვინა:
ვინ არიან მცველნი შენნი, ან თავადი მათი ვინ-ა?

რაცა იცი მანდაური, მოგვიწერე, გაამჟღავნე;
მერმე შენსა საყვარელსა ნიშანი რა გაუგზავნე!
შენი ყველა აქანამდის ჭირი ლხინსა გაათავნე,
ღმერთსა უნდეს, მოყვარენი შესაფერნი შეგაზავნე!”

ფატმან მისცა დაწერილი მას გრძნეულსა ხელოვანსა:
ესე წიგნი მიართვიო ქალსა, მზისა დასაგვანსა!
მან გრძნეულმან მოლი რამე წამოისხა ზედა ტანსა,
მასვე წამსა დაიკარგა, გარდაფრინდა ბანის-ბანსა.

წავიდა ვითა ისარი კაცისა მშვილდ-ფიცხელისა.
რა ქაჯეთს შეხდა, ქმნილ იყო ოდენ ბინდ-ბანდი ბნელისა.
უჩინოდ შევლო სიმრავლე მოყმისა, კართა მცველისა,
მას მზესა ჰკადრა ამბავი მისისა სასურველისა.

Patman wrote: “O heavenly star, sun of the world,
You are consumer and slayer of all who are far from your presence.
You are eloquent in words, fair-tongued, lovely and elegant,
Exquisite crystal and ruby welded and blended in one.

“Though you were silent and said not a word of your sorrow and troubles,
Yet I was told all about you, of your grief and all that befell you.
Comfort his heart with tidings, for he roams the forests a madman.
God grant you your wishes, O sun, may the rose meet the sweet-scented violet!

“Tariel has a sworn brother who has roamed the whole world to find you.
He is an Arab knight, renowned for his wisdom and valour,
Commander-in-Chief of the armies of Rostevan, King of Arabia.
Write news of yourself, O proud one, we long for tidings about you.

“We have sent this slave to bring us tidings of you, O maiden.
Write if the Kajls gone with the queen have returned from their journey.
Tell us the number of warriors left to defend the city.
Who are your guards? how many are they, and who is their leader?

“Write to us all you know about the tower and the city.
Give the black slave some token to give to your desperate lover.
May the woes you have suffered, O sun, be changed to gladness!
May it please God I unite two lovers so befitting each other!”

She gave the letter for Nestan to her slave, the cunning magician.
“Take this at once”, she ordered, “to Nestan, the sur.-Iike maiden”.
The wizard threw over his shoulders a long, green magic mantle,
And by its magic he vanished and flew over roofs and mountains,

Flew with the speed of an arrow to the realm of the formidable Kajis
When he arrived in the city the shadows of evening were falling.
Unseen, he passed the soldiers who were guarding the gates of the tower,
Bringing desirable greetings and news to the sun-faced maiden.