ამბავი ავთანდილისა გულანშაროს მისლვისა

RELATO DE LA LLEGADA DE AVIANDIL A GULANTCHARO

ზღვა გაიარა ავთანდილ, მივა ტანითა მჭევრითა.
ნახეს ქალაქი, მოცული გარე ბაღისა ტევრითა,
გვარად უცხონი ყვავილნი, ფერითა ბევრის ბევრითა.
მის ქვეყანისა სიტურფე რა გაგაგონო ენითა!

მათ ბაღთა პირსა დააბეს ნავი საბლითა სამითა;
ავთანდილ ტანსა ჯუბანი ჩაიცვნა, დაჯდა სკამითა;
მოასხნეს კაცნი მზიდავნი, დამიზდებულნი დრამითა;
იგი ყმა ვაჭრობს, თავადობს და თავსა მალავს ამითა.

მოვიდა მისი მებაღე, ბაღსა იახლნეს რომელსა,
მას ყმასა უჭვრეტს შეფრფინვით პირსა, ელვათა მკრთომელსა;
ავთანდილ უხმო, ეუბნა კაცსა არ სიტყვა-მცთომელსა:
“ვისნი ხართ, ვინ ხართ, რა ჰქვიან მეფესა აქა მჯდომელსა?

წვრილად მითხარ ყველაკაი, – ყმა მას კაცსა ეუბნების, –
რა ლარია უფრო ძვირად, ან იეფად რა იხსნების?”
ჰკადრა: “ვხედავ, პირი შენი მზისა პირად მემეცნების;
რაცა ვიცი, მართლად გკადრებ, მრუდი არა არ გემცნების.

ესეა ზღვათა სამეფო თვისა ათისა სავლითა,
თვით გულანშარო ქალაქი, სავსე ტურფითა მრავლითა;
აქ მოდის ტურფა ყველაი ზღვა-ზღვა ნავითა მავლითა;
მელიქ-სურხავი ხელმწიფობს, სრული სვითა და დავლითა.

აქა მოსლვითა გაყმდების, კაციცა იყო ბერები:
სმა, გახარება, თამაში, ნიადაგ არნ სიმღერები,
ზამთარ და ზაფხულ სწორად გვაქვს ყვავილი ფერად-ფერები;
ვინცა გვიცნობენ, გვნატრიან, იგიცა, ვინ-ა მტერები.

დიდ-ვაჭარნი სარგებელსა ამისებრსა ვერ ჰპოვებენ:
იყიდიან, გაჰყიდიან, მოიგებენ, წააგებენ;
გლახა თვე ერთ გამდიდრდების, სავაჭროთა ყოვლგნით ჰკრებენ;
უქონელნი წელიწდამდის საქონელსა დაიდებენ.

Avtandil atraviesa el mar; su porte es majestuoso.
“¿Qué mercancía es la más cara y cuál se vende más barata?”.
repletos de flores de raras especies y colores maravillosos.
No tengo palabras para describir el esplendor de aquella ciudad.

Con cuerdas varan el barco en la orilla, junto a los jardines.
Avtandil, vestido de comerciante, va a sentarse a tierra en un banco.
Después hace venir a unos porteadores para descargar la mercancía.
El caballero regatea oculto bajo su apariencia de rico mercader.

Pronto llegó el jardinero del dueño de aquel lugar en que habían varado.
El hombre observa con gozo el rostro del caballero que brilla como la luz.
Avtandil lo llama en seguida y le dirige palabras corteses:
“¿Quién eres? ¿A quién sirves? ¿Cuál es el nombre de tu rey?

Cuéntamelo todo con detalle, te lo suplico”, dice Avtandil al jardinero,
“¿Cuál es aquí la mercancía más preciada? ¿Qué objetos son los más caros?”.
El hombre responde: “Veo tu rostro y me parece que brilla como el sol.
Todo lo que desees saber te lo diré sin engañarte ni ocultarte nada.

Éste es el Reino del Mar que necesita diez meses para ser recorrido,
y lo que ves es Gulantcharo, la ciudad de las flores maravillosas.
Todas las riquezas llegan aquí en barcos que surcan los mares.
Melik Surkavi es nuestro rey, un monarca poderoso y afortunado.

A cualquier hombre, incluso a los viejos, una estancia aquí los fortalece.
Hay bebidas, diversiones y regocijos sin fin, nunca cesan ni el canto ni las fiestas.
En invierno y verano tenemos flores de todas las formas y colores.
Los que nos conocen, nos envidian, incluso sí son enemigos nuestros.

Los grandes comerciantes obtienen aquí más beneficios que en ningún lugar.
Compran y revenden, ganan y pierden, pero casi siempre tienen ganancias.
Las mercancías llegan de todos los rincones y hasta el pobre puede enriquecerse.
Los que nada poseen pueden hacerse ricos en sólo un año.